O rzeźbie

O rzeźbie W ścisłym tego słowa znaczeniu pojęcie rzeźba oznacza obiekt wykonany za pomocą dłuta. Potocznie jednak terminem tym zwykło się opisywać dowolne trójwymiarowe dzieło artystyczne, bez względu na to czy zostało ono wyrzeźbione, odlane, wymodelowane czy wykonane za pomocą innej techniki. Najważniejszym wyznacznikiem jest tu właśnie trójwymiarowość obiektu, co najlepiej odróżnia rzeźbę na przykład od malarstwa. powierzchni – nosi wówczas nazwę płaskorzeźby lub reliefu. W zależności od stopnia wypukłości rozróżnia się relief płaski (zwykle spotykany na monetach) bądź wypukły. Najstarsze zachowane rzeźby to pochodzące z epoki kamienia, sprzed dwudziestu do trzydziestu tysięcy lat, małe figurki wykonane z kamienia bądź z kości, najczęściej słoniowej. Najstarsza z nich – nazwana Wenus z Wił-lendorf – została znaleziona na terenie Austrii. Naukowcy są niemal pewni, iż wykonano ją na potrzeby magicznych obrzędów związanych z płodnością. Wiadomo, że już wtedy istniało wiele różnych stylów rzeźbiarskich – niektóre figury można nazwać reprezentatywnymi, inne natomiast są wyraźnie stylizowane, na przykład mają nienaturalnie duże narządy płciowe.

Rzeźba grecka

Rzeźba grecka Grecka umiejętność odzwierciedlenia ludzkiej anatomii w wolnostojącej rzeźbie nie miała sobie równych przez wiele wieków. Masywność i dynamizm są charakterystycznymi cechami rzeźb epoki klasycznej. Dyskobol, posąg autorstwa Myrona, który powstał około 450 r. należy do najlepiej znanych dzieł sztuki zachodu. Fakt, że wiadomo jak wygląda Dyskobol, można zawdzięczać Rzymianom. To Rzymianie, zafascynowani sztuką grecką stworzyli wiele kopii dzieł greckich. Niestety niewiele oryginalnych, greckich rzeźb pozostało. Pozostało jednak sporo kopii wykonanych przez Rzymian. Spośród oryginałów, które przetrwały do dzisiaj, najprawdopodobniej największą sławą cieszy się rzeźba Praksytelesa, który tworzył w IV w. Posąg ten odnaleziono w XIX w. w Olimpii przedstawia boga Hermesa z małym Dionizosem. W pełni realistycznie oddana muskulatura postaci jest typową cechą okresu klasycznego. Dzieła te nie znajdują sobie równych, aż do epoki renesansu, kiedy tworzyli artyści pokroju Michała Anioła albo Donatella.

Madonna z Brugii

Madonna z Brugii Madonna z Brugii to rzeźba,. Która powstała na początku XVI wieku. Bardziej znana nam jest jako Madonna z Dzieciątkiem, natomiast stworzył ją Michał Anioł. Swoje miejsce ma w samej Brugii. Madonna to wyjątkowa rzeźba, gdyż została wykonana ze specjalnego białego marmuru. Jest również dość intrygująca, ponieważ jako jedna z niewielu prac Michała Anioła opuściła jego ojczysty kraj, kiedy jeszcze żył. Jest to dzieło renesansowe. Okazało się to być dość interesującym dziełem ze względu na to, że w inny sposób został ukazany Jezus i Maria. Zwykle trzymała go ona w ramionach, owiniętego. Natomiast na rzeźbie widoczny, że Jezus stoi pomiędzy nogami Marii i jest całkiem nagi. Natomiast ona tylko delikatnie go przytrzymuje. Pod względem kompozycji całej rzeźby, nie jest ona bardzo rozłożysta, lecz raczej zbita, zamknięta. Możemy dzięki temu zauważyć niesamowitą jedność Jezusa z Matką. Jednak twarz Marii nie wyraża jak zawsze spokoju, lecz raczej troskę, pewne zaniepokojenie, jakby bała się o losy swojego dziecka. Upodobniona została ona do innego dzieła, a mianowicie do Piety.