Malarze greccy

Malarze greccy Widoczny jest na nich sposób pracy ówczesnych twórców. W V w. zaczęto stopniowo porzucać miniaturowe malarstwo na rzecz wielkoformatowego malarstwa ściennego. Jako że starożytne greckie freski nie zachowały się do współczesnych czasów, to jedynie ceramika daje dziś wyobrażenie, jak mogły wyglądać. Przy pomocy fantazji, można oczywiście próbować domyśleć się, ale i tak wiadomo, że z wielkim prawdopodobieństwem wyobraźnia nie będzie w stanie tego pojąć. Obydwa rodzaje malarstwa stosują tożsame konwencje, jak na przykład ustawianie jednych postaci nad drugimi w taki sposób, aby oddać głębię. Technika ta znacznie różni się od perspektywy, która jest wynalazkiem epoki renesansu. Jednak ceramiczne malowidła nie mogą się równać z twórczością mistrzów greckiego malarstwa V i IV wieku. Wiedza o artystach specjalizujących się w malarstwie ceramicznym jest znikoma. Biorąc pod uwagę ówczesny ateński ustrój, można przypuszczać, że nie byli oni nawet obywatelami państwa-miasta. Najczęściej byli to metojkowie, cudzoziemcy, rezydujący w Atenach lub niewolnicy, zobowiązani przez swych panów do pracy.