Kultura europejska

Kultura europejska W kulturze europejskiej artyści rzeźbiący w kamieniu cieszyli się szczególnym prestiżem. Kamień zawsze był materiałem stosunkowo drogim, ponieważ wydobycie kamienia odpowiadającego potrzebom artysty oraz transport wymaga dużego nakładu sił i środków, natomiast z artystycznego punktu widzenia praca w kamieniu to zajęcie trudne i ryzykowne. Wprawdzie przed rozpoczęciem samego rzeźbienia twórca skrupulatnie się do tego przygotowuje, sporządzając liczne szkice oraz modele, jednak biorąc do ręki dłuto i młotek musi wykazać się ogromnym wyczuciem, gdyż wystarczy zaledwie jedno za mocne uderzenie, by odłupać zbyt wiele kamienia i zrujnować będące na ukończeniu dzieło.Nic więc dziwnego, iż najwybitniejsi rzeźbiarze, jak na przykład Michał Anioł, osobiście zjawiali się w kamieniołomach, by wybrać blok skalny, który najlepiej odpowiadałby ich potrzebom. Znawcy sztuki rzeźbiarskiej, którzy mieli okazję przyglądać się pracy mistrza, nie mogli się nadziwić z jaką siłą i zdecydowaniem, a zarazem precyzją, traktował twardą bryłę. Spod latających po pracowni odłamków marmuru wyłaniały się figury o doskonałych proporcjach. Tworzenie rzeźby wydaje się dla postronnego obserwatora umiejętnością niemal magiczną. Nawet niektórzy artyści twierdzą, że pracując, uczestniczą w pewnego rodzaju misterium. Bezpośredni kontakt fizyczny z materiałem i wyłaniającym się z niego dziełem wyzwala w nich niepowtarzalne emocje. Są tacy rzeźbiarze, którzy uważają, że ich praca polega na wyzwalaniu z bryły uwięzionego w niej kształtu. Co ciekawe jednak, w pewnych epokach szanujący się artysta nie wykonywał ciężkiej i brudnej pracy, jaką jest rzeźbienie w kamieniu. Zamiast tego modelował swe dzieło w glinie i wynajmował pomocnika, który wykonywał za niego „brudną robotę” kucia.