Wielcy kronikarze greccy

Wielcy kronikarze greccy Jednym z przywódców wojny peloponeskiej był Tukidydes, który później, w niecodzienny dla tej epoki sposób, opisał historię konfliktu. Jego dzieło uznaje się dziś za jeden z pierwszych podręczników stosunków międzynarodowych. Relacja Tukidydesa jest niezwykle skrupulatna i przedstawia obiektywną analizę wojny. Nie zadowolił się on jedynie opisem samych wydarzeń, lecz perfekcyjnie umieścił je w konkretnym kontekście polityczno militarnym, co było przełomowym, jak na owe czasy, podejściem do tego tematu. Tukidydes uchodzi za jednego z dwóch najwybitniejszych historyków greckich. Drugim z nich był Herodot – podróżnik, którego najsłynniejsze dzieło opisuje wydarzenia wojen perskich. Nikogo nie dziwi fakt, że historia tak ściśle wiązała się z konfliktami zbrojonymi. Wojna była nieodłącznym elementem życia Greków. Ciągłe zmieniające się układy sił, połączone z interwencjami z zewnątrz, chęć dominacji na pewnych terytoriach, wielokrotnie doprowadzały do konfliktów, pochłaniających i zasoby ludzkie, i finansowe.

Damaskinaż

Damaskinaż Tą metodą ozdabia się metalowe przedmioty. Damaskinaż to słowo wywodzące się z języka francuskiego. Jest to bardzo ciekawa technika zdobnicza. Służy ona do dekorowania przedmiotów z metali – przede wszystkim z miedzi, brązu oraz żelaza. Do dekorowaniu wykorzystuje się złoto, srebro, miedź albo mosiądz. W każdym bądź razie użyty do inkrustowania materiał powinien kolorystycznie kontrastować z barwą dekowanej rzeczy. Najpierw na powierzchni przedmiotu graweruje się lub wytrawia za pomocą kwasu pożądany wzór. Następnie wypełniany jest on odpowiednim drutem – wklepuje się go przy użyciu młotka. Kolejnym etapem jest polerowanie oraz wygładzanie powierzchni – tak, ażeby wzór idealnie wtopił się w powierzchnię przedmiotu i tworzył z nią jedną całość. Struktura wzoru może być bardzo zróżnicowana – wszystko zależy od tego, w jaki sposób został on wyryty. Technika damaskinażu jest znana ludziom od bardzo dawnych czasach, była chętnie stosowana już w starożytności, lecz prawdziwy okres jej rozwoju przypadł jednakże na okres średniowiecza.

Malarze greccy

Malarze greccy Widoczny jest na nich sposób pracy ówczesnych twórców. W V w. zaczęto stopniowo porzucać miniaturowe malarstwo na rzecz wielkoformatowego malarstwa ściennego. Jako że starożytne greckie freski nie zachowały się do współczesnych czasów, to jedynie ceramika daje dziś wyobrażenie, jak mogły wyglądać. Przy pomocy fantazji, można oczywiście próbować domyśleć się, ale i tak wiadomo, że z wielkim prawdopodobieństwem wyobraźnia nie będzie w stanie tego pojąć. Obydwa rodzaje malarstwa stosują tożsame konwencje, jak na przykład ustawianie jednych postaci nad drugimi w taki sposób, aby oddać głębię. Technika ta znacznie różni się od perspektywy, która jest wynalazkiem epoki renesansu. Jednak ceramiczne malowidła nie mogą się równać z twórczością mistrzów greckiego malarstwa V i IV wieku. Wiedza o artystach specjalizujących się w malarstwie ceramicznym jest znikoma. Biorąc pod uwagę ówczesny ateński ustrój, można przypuszczać, że nie byli oni nawet obywatelami państwa-miasta. Najczęściej byli to metojkowie, cudzoziemcy, rezydujący w Atenach lub niewolnicy, zobowiązani przez swych panów do pracy.

Igrzyska i Dionizje

Igrzyska i Dionizje Już w V w. na terenie świątyni Olimpu wzniesiono potężny dwunastometrowy posąg Zeusa, wykonany ze złota oraz kości słoniowej. Wymieniany jest on, jako jeden z siedmiu starożytnych cudów świata. Posąg nie zachował się do dzisiejszych czasów, ale dzięki pracom wykopaliskowym, można dziś podziwiać ruiny Olimpii. W tej dziedzinie dużo zawdzięcza się dwóm niemieckim archeologom, którzy żyli w XIX i XX w. Dzięki ich odkryciom, można dziś zrekonstruować wygląd miasta w czasach największej świetności: z jego łaźniami, świątyniami i hotelami dla gości. Ze starożytnych podań wiadomo, że w Olimpii znajdowało się wiele pomników, stawianych na cześć zwycięskich sportowców. Natomiast w marcu, u podnóży Akropolu, obchodzono święto wina, zwane Wielkimi Dionizjami. Odgrywały rolę przeglądu sztuk teatralnych największych ówczesnych dramaturgów. Dramat, zarówno w postaci tragedii, jak i komedii, także wywodzi się z Grecji. Dionizje były uroczystością dla całego miasta. Wszyscy obywatele męscy oglądali wystawiane sztuki. Tematyka poruszana w sztukach greckich, do dziś nie straciły na aktualności.